Hoi, ik ben Charlie McClellan, hoofd visuele effecten bij Spartacus.
We hadden de arena sinds het begin van de serie.
In de eerste serie zouden we er vier keer heen gaan
voor 4 scènes. We zijn er 7 keer geweest,
met in totaal 1500 visuele effecten.
Op zichzelf zou het er eerst
uitzien als een stripverhaal
en erg eenvoudig.
Maar toen ze de show minder stripachtig wilden hebben
en een stuk realistischer,
ging de druk omhoog om de sleutelscènes
van veel afleveringen te leveren.
Dus met wisselend succes
hebben we dat gedaan met cyclorama renders
van verschillende perspectieven van de achtergrond van de arena,
wat je vanuit verschillende invalshoeken zou zien,
vanuit de toegangen waar Spartacus hier staat,
of als je zittend in de pulvinus de put in kijkt,
hoge hoek, of oost, of west.
Alle richtingen.
En in die achtergronden hebben we
zes verschillende gedragingen gemaakt voor elk blikveld.
Dus er moeten veel keuzes gemaakt worden.
Als gereedschap hadden we in feite een arena
met een zandvloer om te filmen,
omringd door een groen scherm,
en een gedeeltelijke set voor de pulvinus,
waar de rijken zitten,
een gedeeltelijke toegangspoort, waar Spartacus in het begin staat.
Dat was het wel, de rest is een groen scherm,
de rest was voor ons.
In deze ondergrondse scène steken Mira en de rest
die mannen in brand met praktische stunts.
Dit stuk moest eruit zien alsof het zonsondergang is.
Peter Baustaedter, onze artdirector van visuele effecten
hield toezicht op het maken van de beelden
met Aaron Morton, de technische regisseur,
voor dit late avond effect,
wat ik erg goed vind. De helderheid neemt af
als we dichter bij de brandende arena aan het eind van dit stuk komen.
We hebben nooit het Massive programma gebruikt voor de achtergronden,
wij gebruikten altijd cyclorama voor menigtes.
in feite bouwstenen met een menigte,
een menigte van 60 tot 80 man,
gefilmd voor een groen scherm
en toen in de computer gezet en gekopieerd.
Soms zie je tweelingen in de achtergrond,
je ziet eenzelfde personage
herhaald in een beeld.
Toen de wens om alles meer fotorealistisch te hebben toenam,
nam ook de druk toe om alles er
prachtig uit te laten zien.
Dus hadden we een 3D arena met Valeria erop
en we hadden 2D elementen.
Alleen al het samenstellen is een hele taak bij Spartacus
met meer onscherpte door beweging,
meer veren en haar en franjes dan elke andere show.
Meer groen scherm om samen te stellen dan elke andere show op televisie.
Er zijn ook meer CGI wonden en bloed. Je ziet dat we ze toevoegen
met inklappende zwaarden waar we CGI wonden aan toevoegen.
Een stel jongens doen dat voor ons in hun garage
in de heuvels van Nieuw Zeeland.
Als we toewerken naar de laatste confrontatie
zie je dat Gannicus aan de kant van de Romeinen staat.
Spartacus wacht op het teken.
Hij ziet rook, dus hebben we rook aan de achtergrond toegevoegd.
Hier hebben we digitaal houten balken toegevoegd
aan de set om het verhaal te vertellen.
In preproductie hadden ze iets van: "Nu is het aan jullie."
Bij de visuele effecten
zat een arena die we al duizenden keren gedaan hadden
gedurende een paar seizoenen
en nu wilden we die wel eens tot de grond af laten branden.
We lieten een paar gedeeltelijke sets afbranden,
stukken die de praktische pulvinus invielen,
en een gedeeltelijke set op het zand.
Maar behalve dat is de rest gemaakt
met digitale effecten in de achtergrond.
In preproductie werd er veel naar ons gestaard
en had men iets van: "Nu is het aan jullie."
Visuele effecten kun je doen
met de tijd en het geld dat je hebt.
We werken samen met de ontwerpers
en de lui van special effects,
als we vuurelementen en rookelementen maken.
En we werken samen met Rick, de regisseur,
om te bepalen wat er precies gebeurd,
wat we op de achtergrond zien.
Het lastige van dit bepaalde stuk
is om Gannicus een vijand dicht bij de muur te geven
en je zult zo zien waarom dat belangrijk is
dat we ze dicht bij de zijwand laten zien,
wat weer een visueel effect is omdat we dat niet op de set hebben.
We hebben goed referentiemateriaal gekregen
van onze tweede regisseur, Paul Grinder.
Vreselijke beelden van een instortend stadion in Brazilië
en branden in Bradford City, in 1985 in Engeland,
als voorbeeld van wat we in de achtergrond wilden zien,
namelijk massale paniek en chaos
en een brand die snel om zich heen grijpt.
Het slachtoffer dat je hier ziet komt zo meteen nog terug.
We hebben onze achtergronden opnieuw gemaakt met iets wat we niet hadden,
namelijk een menigte die volledig door het lint gaat
en in paniek wegrent.
We moesten al die bouwsteenelementen opnieuw filmen
en de verschillende beelden op de achtergrond van de actie op het zand
opnieuw samenstellen.
Er gebeurt heel veel heel snel in dit stuk.
Als je het keer op keer bekijkt
wordt er veel verhaal verteld
met visuele effecten wat betreft
wat er op de achtergrond gebeurt, met iedereen die rent
en de vernietiging van het gebouw.
We hebben dus nauw samengewerkt met Rick Jacobson
vanaf het allereerste moment
om te bepalen wat we wel
en niet zien op de achtergrond.
Er waren namelijk heel wat interpretaties
van wat er misschien zou gebeuren.
Gelukkig konden we de meeste dingen die we moesten laten zien
kwijt in één scène.
Zoals je ziet hadden we veel tijd en middelen te besteden
om de achtergrond er fantastisch uit te laten zien.
We wilden dat de ramp enorm zou zijn.
In het begin zei iemand
dat er in het script stond
dat er een paar honderd mensen dood gingen
en ik zei: "Mooi niet, we gaan er 2000 of 3000 afmaken
"als het aan mij ligt."
Dus we laten zo veel mogelijk massale paniek zien
als we maar kunnen.
Hetzelfde slachtoffer dat eerder dood ging
wordt nu opengesneden.
Volgens mij ziet niemand dat het dezelfde vent is.
Mensen met de DVD
kunnen nog eens kijken.
Dit is één van mijn favoriete beelden van het hele stuk,
waar we de omvang van de ramp zien.
Het is een mooie gelegenheid om aan zo'n stuk te werken,
waar we zo'n massale paniek hebben,
maar ook beperkte middelen en tijd moeten gebruiken
om het verhaal te vertellen
en het er dan ook nog leuk uit te laten zien.
Wat echt geholpen heeft,
was de enorme hulp van het geluidsteam
en vooral ook de muziekafdeling
die een soundtrack hebben gemaakt
die het hele stuk laat zingen.
Hier op het eind
brengen we onze rook en sintels het veld op.
De windrichting heeft de rook het zand opgewaaid.
We hebben de Youtube-filmpjes van de rampen,
van de brand in Bradford City en de instorting in Brazilië,
aan de menigte laten zien voor we gingen filmen
dat ze in paniek waren.
We hebben iets heel dynamisch gekregen,
dat heel mooi werkt op de achtergrond.
Je ziet niet waar iedereen uiteindelijk terecht komt,
maar het houdt de spanning er goed in
helemaal tot het einde van het stuk.
Je ziet dat het gebouw leegstroomt,
iedereen is op verschillende plekken naar buiten gerend.
Dat of gestorven door rookvergiftiging.
We laten veel lijken bovenin de arena zien
en veel puin.
De visuele effecten worden door een groot team gedaan
voor een show als Spartacus,
vanaf het moment van de eerste schetsen
met de ontwerpers
en de voorbereiding en begeleiding op de set,
naar het monteren en produceren van de visuele effecten
en werken met de postproductieteams.
Binnen ons team werken er een hoop mensen keihard
om alle puzzelstukjes samen te voegen
voor een stuk als dit,
om te leveren wat er van ons gevraagd wordt.
We hebben acht maanden over deze scène gedaan
en er zitten zo'n 600 effecten
in de arena van begin tot eind,
en zo'n 150 voor de ramp hier op het eind.
De grootste uitdaging,
wat betreft 3D animatie en samenstelling,
was dit laatste stuk.
Je ziet dat de zon onder gaat, het wordt avond.
En dan deze laatste instorting,
toen we er op het eind meer rook in stopten
zat het goed,
om er echt een gigantische ramp van te maken.
De fik gaat er goed in onder de arena en gaat door
en het gebouw blijft afbranden, we zien dat
nog één keer aan het einde hier.
Ik voelde mezelf een beetje als Spartacus aan het eind.
Ze namen afscheid van de arena, het was leuk om het na drie seizoenen
en zo'n 12 afleveringen en 4000 effecten
helemaal af te branden.
Het was leuk om lichamen te laten vallen
in de vuurzee in de verte.
Iemand had het over het volgende seizoen
en ze zeiden iets over een arena
of dat ze de arena weer gingen opbouwen of zo.
Dus ik schrok me rot. We zien wel.
Hier zie je onze sintels.
Als het lukt, zijn ze heel mooi.
Ze zijn moeilijk om te doen.
Mooi uitziende sintels?
Moeilijker dan je denkt.
Gezien vanuit de visuele effecten
was het een mooi afscheid van de arena
en petje af voor Rick Jacobson voor deze aflevering,
één van de beste van Spartacus tot nog toe, vind ik.
Het was heel leuk om betrokken te zijn bij iets
van deze omvang voor een televisieprogramma.
Het heeft veel voorbereiding gekost,
maar we waren erg blij met het resultaat.
Bedankt.
Vertaald door: Donijs de Vries
Dutch